نامه‌های سوشیانت هزارم » هر لاله‌ای که از دل این خاک‌دان دمید…

از یاد رفته‌های اسلام | صفحه اصلی | یاد خداوندگار نی

پنجشنبه,۱۱ خرداد, ۱۳۹۱

هر لاله‌ای که از دل این خاک‌دان دمید…

آذر نیست که یادشان کردم اما خرداد که هست. این خرداد لعنتی. یک سالی از مرگ – شهادت سحابی‌ها می‌گذرد و چند روز دیگر داغ ماتم هدی صابر هم یک‌ساله می‌شود. اما زخم کهنه‌ای ست نشسته بر دل که کافی ست اندکی یادش کنی تا سر باز کند و خونی بجهد که گویا الی الابد جوشان است. هنوز سوگ‌دار داریوش و پروانه فروهرم.

عکسی می‌گذارم از ایشان که شاید ندیده باشید. غیر از دو شهید – سوژه‌ی اصلی، مجسمه‌ای قدیمی و مربوط به دوران مبارزات پیش از انقلاب ۵۷ را می‌بینید که خون‌آلود است و شیار و شیار. نام‌اش «شکنجه» است و یادآور پوستی شلاق خورده و خونین. داستان‌ها دارد این مجسمه…. روان تمام آزادگان این خاک در آرامش.


پ.ن. عکس‌هایی از داریوش و پروانه (+)



۴ نظر برای هر لاله‌ای که از دل این خاک‌دان دمید… نوشته شده است.

  1. peyman

    agha parastou forouhar ketab-e khaterati neveshte be farsi ke baiad bekhani, baiad bekhani….

  2. سروش

    چون اونها رو کشتندقهرمانند؟!!!
    […]
    ——
    ۱- چون کامنت شما دارای توهین بود ویرایشش کردم.
    ۲- چشم از این به بعد نظراتم رو با نظرات مشعشع امثال شما هماهنگ می‌کنم.

    سوشیانت

  3. ندا

    چقدر عکسی که گذاشتید پر مفهوم بود. خرداد پر از خون، پر از ظلم و پر از تیرگی. از یاد کدامیک از مردم ایران خواهد رفت؟ حتی آنانی که خود مسبب بودند!
    زنده باد آزادی
    پاینده باد رهروانش

  4. نغمه

    امید,نام من است….
    شنیدم همیشه شمایلی از حضرت علی (ع) به گردن داشتن!

شما نیز نظرتان را بنویسید.