نامه‌های سوشیانت هزارم » به مردم لیبی

رمضانیه‌ی دل‌خون – ۱۲ | صفحه اصلی | سوال‌هایی در مورد امام موسی صدر

دوشنبه,۳۱ مرداد, ۱۳۹۰

به مردم لیبی

این‌جا – در ایران – شب قدر بود و داشتیم می‌خواندیم: یَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِینَ* که خبر پیروزی‌تان را دوستی در نیمه‌های شب داد. شاد شدم برای شما و بغض کردم، بسیار، برای خودمان. دیدم «قدر» شما رسیده و ما فقط در شب‌اش، در تاریکی و ظلمات‌اش گرفتاریم هنوز. برای شما چه مبارک سحری بود. خوش به‌حال‌تان که شدید دست خدا و وعده‌ی الهی را محقق کردید که گفته: إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ،** شادی‌تان افزون.

حتماً درایت و فکر خواهید داشت که بعد از پیروزی انقلاب‌تان بایدها و نبایدهای یک جامعه‌ی آزاد را اندک اندک پیاده کنید، از ما و بدبختی‌هایی که تا خرخره در آن فرو رفتیم درس بگیرید. ما کشور خوبی برای نمونه هستیم، برای این‌که به ما نگاه کنید و راه‌های به‌اشتباه طی شده را باز نروید، زمانی ما هم مثل شما با آرمان‌هایمان انقلاب کردیم، و حالا… حتی بارها سعی کردیم که درست‌اش کنیم. ولی دیگر سخت بود، هنوز امید داریم اما. بگذریم….

خواهشی داشتم، جایی از قلب من و خیلی‌های دیگر که از انقلاب‌تان شاد است، برای گم‌شده‌ای می‌طپد که باعث و بانی‌ گم شدن‌اش همین دیکتاتور ملعونی ست که دارید می‌گردید تا پیدایش کنید. ۳۳ سال پیش آمد به کشورتان و بعد قذافی ناپدیدش کرد. چرا؟ دیکتاتورها که زیاد به چراها فکر نمی‌کنند. خلاصه گم شد. اسمش را هم لابد شنیده‌اید: امام موسی صدر.

می‌دانید رفقا؛ ما ایرانی‌ها در این ۳۳ سال گذشته دنبال خیلی از گم‌شده‌هامان گشتیم. برخی را پیدا کردیم بعضی را نه، بعضی دگر را هنوز امید داریم که پیدا کنیم. ما که خودمان دست و بالمان بسته ست و اسیریم اما عکس گم‌شده‌هامان را سال‌ها ست با خودمان حمل می‌کنیم و به آدم‌های آزاد شده نشان‌شان می‌دهیم شاید خبری ازشان بگیریم. حالا شما آزاد شدید و ما مثل پیرزنان چشم انتظار فرزند، ازتان توقع داریم جواب‌مان را بدهید. بگویید، فرزندمان زنده است یا مثل خیلی‌های دیگر در این سال‌ها کشته شده. هر چه بود بگویید. طاقت ما دیگر زیاد شده. اما انتظار سخت است رفقا.

۳۳ سال پیش قیافه‌اش این‌طور بود، کسی او را در این سال‌ها ندیده؟

 

* ای پناه ستم‌دیده‌گان
** حقیقتاً‏ خدا حال قومى را تغییر نمى‏‌دهد تا آنان خود احوال خود را تغییر دهند (الرعد / ۱۱)



۲ نظر برای به مردم لیبی نوشته شده است.

  1. elham

    کاش خوشحالیشان و خوشحالیمان پاینده باشد

  2. علی

    خدا حاجت دلتو بده جوون … امام زنده و سالم و سلامت باشه و آزاد شده باشه و بیاد. فقط می‌ترسم از اینکه یه چند صباحی بگذره و بدونه که دنیا و ایران چه تغییراتی کرده و حرف حق رو بزنه و ایندفعه بیوفته اوین …

شما نیز نظرتان را بنویسید.