نامه‌های سوشیانت هزارم » به‌یاد دو پروانه‌ی فروَهر

بالاخره فیلترینگ | صفحه اصلی | مرا عاشقی شیدا، فارغ از دنیا، تو کردی

سه شنبه,۲ آذر, ۱۳۸۹

به‌یاد دو پروانه‌ی فروَهر

دو شعر از پروانه فروهر که دی‌روز، سال‌روز شهادت‌اش بود.

  • کنار این همه ویران

کنار این همه ویران
برای این همه درد
نمی‌شود که پریشان نبود و گریه نکرد.
صدای فاجعه می‌آید
به خون نشسته زمین
ز عشق چه پرسی
که قهرمانان در مسلخ‌اند و جمله اسیر
بیا به‌یاد عزیزش کنار هم بنشینیم
و با صدا به بلندای آسمان
به سرخی سپیده‌دمان
نام بزرگ‌اش را فریاد کنیم
نام آن خورشید به خون تپیده، آن نخل بارور، آن پیر خرد
نمی‌شود که پریشان نبود و گریه نکرد.

۲ اردیبهشت (دهه‌ی هفتاد)

  • ما مردمان

در زیر این بلند
این گنبد کبود
با دست‌های زخمی و خون‌آلود
نقشی کشیده‌ایم
هم‌رنگ آفتاب
هم‌زاد زندگی
در زیر این بلند
ما کاکل سیاوش و سهراب بوده‌ایم

۱۱ خرداد ۱۳۷۰



شما نیز نظرتان را بنویسید.