خوش به حال خلخالهای زن یهودی ۱۴۰۰سال پیش.
پ.ن. نوشتنام نمیآید. یعنی در حال خفگیام. تا محمدرضا جلاییپور، سمیه توحیدلو، عماد بهاو که از دوستاناند و سعید حجاریان همگی آزاد نشوند امید فرجی در آزاد شدن زبان من هم نمیرود. حرفها میآیند بعد ناگهان در فضایی تیره و تار محو میشوند….
◙
سوشيانت [سوشیانس] يعنی سود رساننده؛ نام منجی آخر زمان در دين بهی يا مزديسنا است و هر کس که چنین باشد یا در طلبش گام بردارد نیز، به نوعی خود سوشيانتی دیگر است. اوست که می آيد و اما...
داستان قصهی ما:
- اگر كار بر مرادِِ من بودى و قلم بر مراد خود بر كاغذ نهادمى، جز تعزيت-نامهها ننوشتمى، اما تو صاحب مصيبت نيستى و مرا از آن غيرت آيد كه هركسى در احوال مصيبت زدگان نگاه كند از راه تماشا، مصيبت زدهاى بايستى تا اندوه خود با او بگفتمی...
شکوی الغریب. عین القضاة.
- در هر حرفی از این نوشته، هزار هزار خروار درد است. بس رنجورم و کسی نیست که با او دمی بزنم...
نامهها. عین القضاة.
آخرین مطالب
دسته بندی
پیوندها
گوگلخوان
آرشیو ماهانه
بخش مدیریت
جزئیات
تیر ۲۲م, ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۲ ق.ظ
ما را به رندی افسانه کردند
پیران جاهل شیخان گمراه
از دست زاهد کردیم توبه
و از فعل عابد استغفرالله
… کافر مبیناد این غم که دیده ست
کافر مبیناد…
تیر ۲۳م, ۱۳۸۸ در ۱۱:۵۰ ب.ظ
زمان بی کرانه را تو با شمار گام عمر ما مسنج
به پای او دمی است این درنگ درد و رنج…
سایه می خواند …
تیر ۲۸م, ۱۳۸۸ در ۷:۴۵ ب.ظ
می شود تا تار نشده اند و نچسبیده اند به بیخ بی خیالی روزمره گی فریادشان زد. یا یاری رساند به آنکه فریاد می زند. هریک شان و هریک مان به نوعی. و من به گونه ای دور و شبیه.
بنویس امیرعباس قَدَر!
مرداد ۵م, ۱۳۸۸ در ۳:۳۱ ب.ظ
سلام
خوبید؟؟؟
چرا چیزی نمی نویسی؟