نامه‌های سوشیانت هزارم » 2006 » دسامبر
شنبه,۹ دی, ۱۳۸۵

قربانی

حس قربانی شدن دارم یکی قربان کند ما را! ….

پ.ن. مست و پریشانِ توام (ملکوت)

جمعه,۸ دی, ۱۳۸۵

نظرگاه دل درویش

این روزها که کمتر آفتابی می­شوم شاید دلیلش قبضی باشد که گرفتارش شدم. خسته هم که هستم دیگر نور علی نور. با این حال تکه­ای زنده از صدای سید خلیل عالی نژاد با تاری که خوش می­نوازد (گویا شیوه­ی نواختنش نیز در مکتب تبریز باشد. درست نمی­گویم دکتر سام عزیز؟) به دستم رسید که همین­جا تقدیمش می­کنم به دوستان.
مدت زمان: ۲ دقیقه و ۳۱ ثانیه
دریافت فایل mp3. با حجم ۲۹۵ KB
پ.ن. ۱: شاید ۱ ثانیه از ابتدای آواز سید قطع شده باشد. یه همین صورت به دستم رسید و بنده هم تقدیم کردم. شرمنده خلاصه.
پ.ن. ۲: بهترین روش دریافت هم همان فشار دادن کلید سمت راست موس بر روی یکی از لینک­های فوق و انتخاب گزینه­ی Save Target As…است. بقیه­اش را هم که دیگر خودتان استادید.
پ.ن. ۳: دوست عزیزم جناب سام لطف کردند و در ایمیل در خصوص سوال فوق مرقوم کردند که: من هم با شما موافقم. ریزها و مالش­ها تداعی کننده­ی آن سبک است.
چهارشنبه,۶ دی, ۱۳۸۵

آرام آرام دل­ربائی می­کند!

این ماه ذی­الحجه بدون عرفه اصلا هیچ است و عرفه بی حسین هیچ. نمی­دانم چه شد اما یاد این تکه روایت افتادم از حسین. «جَعَلتَ قُلوُبَ أولیإکَ مَسکناً لِمَشیَّتِکَ» یعنی «خداوندا! قلب دوستانت را جایگاه مشیّت و خواسته­ی خود قرار دادی». عجب!!!
سه شنبه,۵ دی, ۱۳۸۵

صدا آمد. بم…بم….

ما این­جا زیر کرسی هم که شده وبلاگ می­نویسیم در حالی که می­دانم هنوز هستند کسانی که بعد ۳ سال چادر زده­اند بر جای خانه و کاشانه­ی خود. در آن سرمای سوزناک و مردافکن کویر چه می­کنند جماعت بم؟
الپر نوشته که بنویسیم به یاد بم. بعد شنیدن خبر از اخبار سحرگاه رادیو طبق معمول خشک شدم. اولین جمله که آمد به ذهن این بود که حالا ایرج بسطامی کجاست؟ بم نباشد. خدایا زنده­اش بدار. حالا دیگر نیست. نه ایرج هست و نه ایرج نشانی که مثل او بخواند. ایرج که همه­ی هم و غمش پیدا کردن استعدادهای آواز بم بود. خودم از دوست مشترکی شنیدم که از قول او می­گفت در بم زیادند صداهائی چون من. باید کشفشان کرد. صدای ایرج یکتا بود. حیف که روزگار به او بد کرد و با او جفاها داشت.
آرزو؟ چه آرزوئی. این همه آرزو در بم ریخته بر زمین. یکی بیاید آن­ها را جمع کند خودش کتاب عظیمی می­شود. آرزوی سقفی؛ سرپناهی. در این سوز سرما چه می­کنند این جماعت بم؟
سه شنبه,۵ دی, ۱۳۸۵

Firefox و من

چند ماهی می­شود که می­خواستم همین دو کلمه را بنویسم. حالا نوشتم. این وبلاگ را با Firefox نگاه نکنید چون حالتان بهم می­خورد. به دو دلیل. ۱- نیم­فاصله­ها را قبول نمی­کند. ۲- سمت راست یک منوی درهم برهم می­بینید که حال بهم­زن­ترین قسمت ماجراست. به هیچ صراطی هم مستقیم نمی­شود.
سه شنبه,۵ دی, ۱۳۸۵

اعتراف. اعتراف.

اعترافات خوابگرد را بخوانید. کاش در بازی شرکت نمی­کرد این بشر.

جمعه,۱ دی, ۱۳۸۵

مراسم رسمی دین مزدائی

در این مقاله سعی شده تا تمام مراسم­ رسمی دین مزدائی یا همان زرتشتی را یک­جا اما مفید و مختصر با تاریخ و زمان برگزاری ذکر کنم. اما رویکرد و تکیه­گاه اصلی مقاله بر مراسم ازدواج زرتشتیان است زیرا تقسیم بندی کلی مطلب در ۳ حوزه­ی مراسم شاد – مراسم سوگواری و عزاداری و سایر مراسم است. در واقع آن­چه خواهید خواند، مقاله­ای است که در کنفرانسی دانشجوئی، هنگامی که واحد «ادیان ایران باستان» را طی می­کردم ارائه دادم.
پیشاپیش از همه­ی عزیزان به دلیل رعایت نکردن برخی از اصول صحیح نویسی پارسی عذر خواهم.
دانلود فایل pdf مقاله. برای خوانش نیاز به Adobe Acrobat Reader دارید.
جمعه,۱ دی, ۱۳۸۵

سرگرمی­ شب یلدا

داشتم می­خوابیدم که خبر داریوش عزیز آمد که بازی زیبای سلمان را ادامه دهم. پس بخوانید هرچند که قصه فراوان است.
۱- از کودکی تا به حال آن­چه داشتم و نداشتم خرج ۲ چیز کردم: کتاب و هنر. بنابرین مشخص است که اصلا آدم پول­داری نیستم و در عوض کلکسیونی از خط و ورق پاره و کتاب و این­جور چیزها دارم.
۲- صدا و خوشنویسی در خاندان ما موروثی است. پدرانمان همه خطی خوش و صدائی رسا و مسلط به موسیقی داشتند. من نیز تا توانم هست در پی ایشان افتان و خیزان روانم.
۳- دیپلم که گرفتم بعد یک استراحت ۳ ماهه در اداره­ای دولتی مشغول کار شدم. همین است که حسرت درس خواندن در شرایط عادی و بدون مزاحمت اداره را همیشه با خود داشتم. متاسفانه کارم را دوست نداشتم و ندارم. از آن بی­زارم چون مناسب سلیقه­ام نبود و تا فهمیدم دیدم که ۱۰ سال است دارم زجر بدی می­کشم بابتش. فعلا درخواست مرخصی بدون حقوق برای یک سال را دادم تا اگر قبول کنند، کمی مثل آدم زندگی کنم، درس بخوانم و کارهای عقب مانده­ام را به سامان برسانم. شغل دوم هم دارم. در کار هنر گرافیک هستم که از دوره­ی نوجوانی پی­اش را گرفتم و تخصصی دنبالش کردم و حال مشغول گسترش­اش هستم که خبرهایش را خواهم گفت.
۴- بر عکس رفقا شیرنی خورم ملس است. مخصوصا نوع خامه­ای. اما نترسید؛ کمی رعایت می­کنم. نتیجه­ی واضح این­که کمی چاق هستم. در ضمن دایرة المعارف گویای رستوران­های خوب تهران هم هستم.
۵- قصه­ی عجیبی­است زندگی­ام. بسیار ناگفته­ها در خود جای داده از سرگشتگی­های جوانی، پرسه­های تنهائی در خیابان­های شهر، کوه پیمائی­ها، عشق­ها، حیرانی­ها…. حال چند وقتی­است که با آمدن نوری در زندگی­ام قرار گرفته­ام.
۵ نفری که دوستشان دارم و دوست دارم پنج چیز را که احتمالاً بقیه درباره‌شان نمی‌دانند بنویسند از این قرارند: خوابگرد – مرتضا دلاوری پاریزی – الپر - کورش علیانی – رامین مولائی
پنجشنبه,۳۰ آذر, ۱۳۸۵

یلدا و نکته­ای

«صحبت حکّام» ظلمت شب یلداست
نور ز خورشید جوی بو که برآید
حضرت حافظ
شنبه,۲۵ آذر, ۱۳۸۵

تسلی

برای تسلی دل خودم و توئی که غمی داری.

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّات ٍ وَنَهَر ٍ فِی مَقْعَدِ صِدْق ٍ عِندَ مَلِیک ٍ مُّقْتَدِر ٍ. بسم الله الرحمن الرحیم. الرَّحْمَنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنسَانَ عَلَّمَهُ الْبَیَانَ.
بشنوید.فایل (mp3) آیات آخر سوره­ی قمر و اوایل سوره­ی الرحمن.

پ.ن. کیفیت بد صدا را به بزرگی خودتان ببخشید. کنار خیابان بودم که ضبط کردمش.

جمعه,۲۴ آذر, ۱۳۸۵

هوای متعفن انتخابات

تهران؛ ساعت ۵:۵۰
هوای انتخابات متعفن است. آن­‌چنان که لعنت بر من باد را هزاران بار گفتم بر خودم که چرا رای دادم. عصبی­‌ام. خدا کند بوی گند نفت را به زور سر سفره­‌مان نچپانند. فکر کنم بعدش اعتصاب غذا باید کرد برای زنده ماندن. آخر یکی بگوید این اتوبوس­‌های خاک آلود که هی می‌­آیند به میدان هفت­‌حوض و جماعتی را جلوی در مسجد یاعلی یاعلی گویان پیاده می­‌کنند از کجاست؟
یعنی رای من کشک؟ یعنی تف به رای من؟ رای؟ چه واژه‌­ی مسخره­‌ای! به خدا اگر اصلاح طلبان هم انتخاب شوند دیگر رای نمی‌دهم. مملکت این­‌قدر بی­‌صاحب؟ این­‌قدر مسخره؟ ۲ ساعت داشتم مخ دوستم را می­‌سابیدم که برود به این جماعت رای بدهد. به میدان که رسیدیم خیلی شیک پارک کرد گفت نگاه کن. دیدم که در عرض نیم ساعت حداقل ۳۰-۴۰ دستگاهی اتوبوس هی آمدند و دهاتی خالی کردند و رفتند به ناکجا آبادی که آمده بودند. زن بچه به بغل به خدا تا به‌حال تهران نیامده بود از بس به در و دیوار نگاه می­‌کرد و تعجب زده بود که این­جا کجاست!
نارحتم. عصبی و دل­‌گیر که چرا در ایران زاده شدم. برای لحظاتی از ایرانی بودن خود احساس شرمی عجیب کردم. اگر بچه­‌ی نارمک‌­اید و حالش را دارید سری به میدان بزنید. این هجوم حتما تا الان هم ادامه دارد.
جمعه,۲۴ آذر, ۱۳۸۵

رای دادم

رای دادم و انگشتم آبی شد!

پنجشنبه,۲۳ آذر, ۱۳۸۵

قاعده­ی مبارکه­ی دفع افسد به فساد!

وسط تشک کشتی میان تردید و تصمیم برای رای دادن یا ندادن بالاخره با حکم رفع افسد به فساد یا همان انتخاب میان بد و بدتر؛ تصمیم بر رای دادن پیروز شد. مبارکمان باشد! (جدای این­که مسجد جامعی را بی­نهایت دوست می­دارم مثل خاتمی. او فساد نیست که حتی سراسر همه اصلاح است و پاکدامنی)
رای من برای شورای شهر: جز اعظم نوری باقی همان ائتلافیون اصلاح طلبند. به اعظم نوری هم رای نمی­دهم چون در طول همان مدت که شهردار منطقه­ی ۷ بود، هیچ کاری نکرد. ۷ سال شهردار بود و محله­ی گندزده­ی نظام آباد (در منطقه ۷) همان خراب شده­ای بود که بود و عباس آباد هم در زمان شهرداری همین ایشان به نظرم پر چاله چوله­ترین خیابان اداری تهران. بیشتر هم به نظرم به درد بافتنی بافتن می­خورد تا مسئولیت و کار اجرائی (به شدت هم مرا یاد عمه­ی نازنینم می­اندازد!) لاجرم نفر پانزدهم را از همین بچه­های هم محلی که التماس دعا دادند انتخاب می­کنم. ضمنا می­خواستم در جلسه­ی وبلاگ نویسان یقه­اش را بچسبم که از بس جلسه تخصصی و خوب برگذار شد از خیرش گذشتم. چیزی هم درباره­ی این جلسه ننوشتم به خاطر حرصی که آن­جا خوردم.
رای من برای خبرگان: دو رقیب تردید و تصمیم بر رای دادن هنوز مشغول کشتی گرفتن در تشک کناری هستند. قاعدتا اگر بدهم ۲ نفر بیشتر نمی­نویسم. روحانی و رفسنجانی.

پ.ن. لیست اصلاح طلبان شورای شهر تهران بدون نام نوری:
تذکر: حتما همت کنید و کدها را برای رفع تقلب جلوی هر اسم بنویسید.

۱-محمدعلی نجفی، وزیر اسبق آموزش و پرورش و معاون رییس‌‏جمهور سابق کد : ۴۶۸۵
۲- معصومه ابتکار، رییس سابق سازمان حفاظت از محیط زیست کد :۱۸۴۹
۳-احمد مسجدجامعی، وزیرسابق فرهنگ و ارشاد اسلامی کد : ۵۳۸۴
۴- الهه راستگو، عضو شورای مرکزی حزب اسلامی کار کد :۶۵۸۷
۵-قاسم تقی‌‏زاده خامسی، معاون شهردار اسبق تهران کد: ۱۵۶۸
۶- پیروز حناچی، معاون وزیر سابق مسکن کد : ۵۷۴۵
۷-شهاب طباطبایی، از فعالان دانشجویی و نهادهای مدنی کد :۱۳۷۴
۸- هادی ساعی، قهرمان تکواندوی جهان کد :۸۵۶۹
۹- سیدکامل تقوی‌‏نژاد، معاون وزیر سابق تعاون کد :۱۶۸۵
۱۰- میرزا ابوطالبی، معاون وزیر سابق مسکن کد :۴۵۶۷
۱۱- کریمی، معاون سابق استاندار تهران کد : ۳۷۱۹
۱۲- ‏افشین حبیب‌‏زاده، عضو هیات اجرایی خانه کارگر کد :۸۱۴۵
۱۳- اسماعیل دوستی، استاندار سابق کهگیلویه و بویراحمد کد : ۱۴۵۹
۱۴- علی نوذرپور، مدیرکل اسبق دفتر برنامه ریزی و عمرانی وزارت کشور کد : ۳۱۴۵
شنبه,۱۸ آذر, ۱۳۸۵

پریدن

گفت: امیر از کجا می­آئی این وقت صبح جمعه؟
گفتم: برف را دوست دارم و لغزیدن پایم را در بلندای کوه؛ کنار شکاف منتهی به دره. کوه بودم.
گفت: شنیدی هنوز برف ننشسته از تنگه­ی بالای آبشار، یکی پرت شده و در اغماست؟
گفتم: حیف. پریدن نمی­دانست!
- با خودم عهد کردم اگر پایم لغزید، بپرم. حوصله­ی در اغما ماندن ندارم.


صفحه قبل»