نامه‌های سوشیانت هزارم » 1389 » اکتبر
پنجشنبه,۹ دی, ۱۳۸۹

درباره‌ی یک ویژه‌نامه

دوستان سایتی را بالا بردند که مجموعه نوشتارهای ویژه‌نامه‌ی شصت و پنجمین سال‌روز تولد دکتر سروش که قبلاً در روز آن‌لاین منتشر شده بود را مستقلاً در خود جای داده است. اما چند نکته‌ که در رابطه با این سایت به نظرم آمد را ذکر می‌کنم:
۱- جای حداقل چهار – پنج تن در مصاحبه‌ها خالی بود. اسامی‌ای که دوست داشتم برای سروش بنویسند این‌ها بود: استاد ملکیان، دکتر شبستری، دکتر فنایی و سعید حجاریان. نمی‌دانم دوستان دست‌اندرکار از این افراد برای نوشتن دعوت کرده بودند یا خیر؛ اما برای من جالب بود که در کنار سایر نام‌ها از این چند تن نیز مطالبی را با روی‌کرد به شخص سروش یا آثارش بخوانم.
۲- با سایتی به‌غایت نشسته و نرفته، با طراحی‌ای بس نازیبا در هدر و سایر قسمت‌ها مواجه شدم. انتظار نداشتم این‌جوری حال‌ام از دیدن‌اش گرفته شود. بازخوردهایی را هم از چند تن از دوستانم داشتم که البته نظر آن‌ها هم کم و بیش همین بود. به‌نظرم شأن شخص سروش هدیتی شکیل‌تر می‌طلبید. هرچند چنان‌چه می‌شناسیم‌اش خودش به هیچ روی در این وادی‌ها نیست. این انتقاد تند و بی‌تعارف را بگذارید به‌حساب سخت‌گیری اذیت‌کننده‌ای که در مواجهه با گرافیک و طرح و این‌طور چیزها دارم.
۳- معمول در این گونه کارها که شمایلی نشریه مانند را به خود می‌گیرند، انتشار یک نسخه کتاب‌چه‌ی الکترونیک است شامل تمامی نوشتارها تا اشخاص احیاناً برای مطالعه‌ی مکرر یا مراجعات بعدی مجبور نباشند به سایت رجوع کنند. جای این نسخه هم خالی بود.
۴- می‌خواستم از وزن مداحی‌ها در این ویژه‌نامه هم نکته‌ای بگویم. چند باری نوشتم و برداشتم و دست آخر درز گرفتم. راست‌اش حوصله‌ی قدیم را ندارم، وقت‌اش را هم ایضاً تا بخواهم ناز حضراتی که به اندکی آزرده می‌شوند قهر می‌روند و به‌خودشان می‌گیرند و الخ را بکشم یا بنشینم و غصه‌ی تبعات نوشته را بخورم که عده‌ای منتظر بودند تا یک‌جای‌اش را بگیرند و علم‌اش کنند و بکوبند بر سر آن طرفی‌ها.

پنجشنبه,۲ دی, ۱۳۸۹

راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا
نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی
سینه‌ی مشروح تویی بر در اسرار مرا
نور تویی سور تویی دولت منصور تویی
مرغ که طور تویی خسته به منقار مرا
قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی
قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا
حجره‌ی خورشید تویی خانه‌ی ناهید تویی
روضه‌ی امید تویی راه ده ای یار مرا
روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی
آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا
دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی
پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا
این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی
راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

×لطفاً برای دعوت دیگران به شنیدن یا دیدن آثار موسیقایی که این‌جا منتشر می‌کنم تنها به همین‌جا لینک دهید.×